Która godzina? Która w niebie zorza?

Nie czas na skargi! Świat jest właśnie taki!...

Dawnoś to w zbożu rwał chabry i maki?

Pokochaj zboże! Nic nie ma, prócz zboża!...



Czemuż tak patrzysz w otchłanie bezczasu -

I mówisz: "Jakże pokocham tę zmorę?" -

Dawnoś to w lesie całował drzew korę?

Więc las pokochaj! Nic nie ma, prócz lasu!



"Przyszedłem na świat, poprzedzon żałobą,

I byle jaką odejdę stąd bramą."-

A cóż zabierzesz na drogę ze sobą,

Jeśli - nie wszystko, jeśli nie to samo?



Niech dusza twoja, miłością wielmożna,

Takim się żalem po nocach nie trudzi,

Że prócz tych roślin i zwierząt i ludzi -

Nic na tym świecie pokochać nie można


Zamknij okno...W ogrodzie - zbyt śpiewno.

Oczy do snu lub do śmierci zmruż.

Krzywda nasza kończy się na pewno!..

Życie - mija... Wolno spocząć już...



Dzień się nowy na obłoków bieli

Nie zatrwoży, że ciał naszych brak...

Lecz to wszystko, cośmy przecierpieli,

Niechaj we mgle ma choć drobny znak!



Bo czym zgrozę odkupić zagłady,

Łez wysiłek i ten pusty czas,

Gdy śmierć zniszczy nawet ran tych ślady,

Ran, co niegdyś tak bolały nas?